सुर्योदय

गावतळ्याच्या बांधावरती

दोन तरूंच्या मधोमधी मी

असाच बसूनी पाही एकटक

वाट रवीची...

पळस काहीश्या ऐटीत तेथे

लाल फुलांनी रंगला होता 

सजला ऐसा, जैसा बघतो तोही

वाट रवीची...

पक्षी फुकूनी शीळ मनोहर

घेत भरारी हळूच म्हणती, ये जागावर

दूर नोहे बघ जवळ आली

वाट रवीची...

काय पहावे काय नाही अन

सैरभैर मन झाले तोवर

खार म्हणाली कानी माझ्या, सरली वेड्या

वाट रवीची...

-अतुल

9/3/12

गडचिरोली