जुनाट जखमेपरी सलणारी
विचारांची स्फोटके
जीव कंठावा सुखाने
सांगणारी सुचके
अशीच वेळ अवेळ होता
एक चपला सांडते
ओलीचिंब सारी होई
पावसात गणिते
कधी हवेच्या संगतीला
मधुरसा मृद्गंध असे
अजाणत्याला पुढे परि
सहवासाचा नाद छळे
कमलदलावर कधी पाण्याचा
मोती जसा उपरा दिसे
औदुंबर कधी गहिरा
थेट काळजात ठसे
No comments:
Post a Comment